ای دل آن دم که خراب از می گلگون باشی

بی زر و گنج به صد حشمت قارون باشی

در مقامی که صدارت  به فقیران بخشند

چشم دارم به جاه از همه افزون باشی

در ره منزل لیلی که خطرهاست در آن

شرط اول قدم آنست که مجنون باشی

نقطه ی عشق نمودم به تو هان - سهو مکن

ور نه چون بنگری از دایره بیرون باشی

کاروان رفت و تو در خواب و بیابان در پیش

کی روی ره ز که پرسی چکنی چون باشی

تاج شاهی طلبی گوهر ذاتی بنمای

ور خود از تخمه ی جمشید و فریدون باشی

ساغری نوش کن و جرعه بر افلاک افشان

چند و چند از غم ایام جگرخون باشی

     حافظ

یه بار با یکی از دوستان جمعیتی درباره ی وبلاگ و فضای مجازی حرف می زدیم؛ نظر جالب ،  عجیب

و ...ای داشت؛

اینکه توی این فضا کمتر کسی واقعیت رو می گه، چون کسی اصل قضیه رو نمی دونه ؛ به خصوص اگر

 آخر پست اسمش باشه و آدرس وبلاگش توی لینک دوستان عزیزش!!

(به نظر بدبینانه میاد ولی اتفاقی نیست شنیدن بعضی حرفها؛ شاید باید گفته می شد!! )

خیلی به حرفش فکر کردم و راستش یه کم هم ترسیدم که آیا تا به حال این کارو کردم یا نه؟!

( این شاید یکی از علتهائیه که یه مدته نمی تونم بگم یا بنویسم... )

یه کم از حرف دل...

یه دوستی بهم یاد داد یکی از راههایی که می شه درست تصمیم گرفت و تحلیل کرد اینه که وقتی توی

 گود هستی و درگیر یه مسئله؛ سعی کن از اون کنار آروم از گود بیای بیرون، یه لیوان آب بخوری و از

 اونجا دوباره به قضیه نگاه کنی...

وقتی از یه امتحان به نظر خودت با نمره ی قبولی بیرون میای دیگه خدا رو بنده نیستی، هرچی هم که

تلاش کنی؛ بازم مغروری به این خود بی خودت!

درست توی همین شرایط که داری با همه ی این افکار سرو کله می زنی که سعی کن درست تصمیم

 بگیری؛ اگر مغرور بشی حالتو می گیرم  آیدا ... 

توی شرایطی قرار می گیری که احساس می کنی باید فقط بمیری تا تاب تحمل این شرایط رو پیدا کنی؛

درست لحظه ای که احساس می کنی خدایا شکرت یه کاری تونستم بکنم؛ خدایا لطفا روی منم حساب

 کن، خدایا دیدی تونستم... ؛

کارای دنیاست دیگه؛ همه چی به نظر به هم می ریزه ( اما در واقع بهم نریخته ! ) ؛        

همه ی برنامه های زمانی و قرارها به هم می خوره.....

حالا باید چی کار کنی آیدا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

به هم می ریزی ؟   گریه می کنی ؟   نفست تنگ می شه؟    از یکی کمک می خوای ؟

نا امید می شی؟؟؟؟

آره شدم !!

به هم ریختم؛ گریه کردم؛ نفسم تنگ شد؛ از یه دوست کمک خواستم؛ اما

قبل از نا امیدی به خودم اومدم...

داری چی کار می کنی آیدا؟؟!!

. . .

خدایا شکرت این حال عجیب و بد ۱۰ دقیقه بیشتر طول نکشید...

اینجا یاد اون دعا افتادم که خدایا یه لحظه هم از من بی خبر نباش ( در واقع من نباشم!! )

قشنگی بدترین تجربه ها وقتیه که زود برمی گردی؛ مرورش می کنی و تصحیحش می کنی!

خدا با آدم بازی می کنه

قشنگیش اینجاست که نمی فهمی اون لحظه ای رو که وارد شروع بازی می شی!

خوبه حالا حرف زدن سخته!!!!!!!!!!!

اول و  آخر تویی ما در میان

هیچ هیچی که نیاید در بیان

      مولانا